naar top

15 oktober is Internationale Dag van de Boerin

Op 15 oktober viert de hele wereld haar boerinnen. Terecht. Een boerin is een sleutelfiguur. Niet alleen in haar gezin, maar ook in de samenleving.

Trots

Boerinnen mogen terecht trots zijn op wat ze presteren en ze verdienen daarvoor alle respect en massa’s complimenten. Hun bijdrage aan de landbouwbedrijven, en dus bij uitbreiding aan de maatschappij, is essentieel. Landbouwvrouwen leven te allen tijde mee met het bedrijf. Ze helpen mee denken, verbreden, innoveren, heroriënteren. Ze zoeken een weg om bespreekbaar te maken wat moeilijk of niet bespreekbaar is. Ze dragen zorg voor het welbevinden van mens en dier, passen zich aan de noden aan, springen bij waar kan en houden alles verbonden.

Boerin zijn is geen beroep. Het is een way of life. Een pluim dus voor alle boerinnen die met passie hun werk doen.

Een “boerin” wat is dat eigenlijk?

DE boerin bestaat niet. Zoveel is duidelijk. Een boerin staat midden in haar bedrijf, haar gezin, de samenleving. Wie ze juist is en wat ze doet valt niet onder één noemer te vatten. Een boerin moet, zoals veel vrouwen, haar tijd en energie verdelen over haar werk en haar gezin. Heel wat landbouwersvrouwen werken ook nog eens buitenshuis of ze hebben een hoevewinkel waar ze zelf de producten voor maken. Geen evidente combinatie. Het is vaak zoeken naar de juiste weg en een goede verhouding. Vaak neemt de boerin zoveel taken en verschillende rollen op zich dat één woord niet voldoende is. Ze voorziet het gezin van eten en propere kleren, doet de administratie, houdt de financiële situatie in het oog, zorgt voor de kinderen. De onregelmatige dagindelingen en uren wegen vaak zwaar door maar vrouwen op het platteland zijn krachtig en geëngageerd.

De boerin balanceert tussen ondernemer, vrouw, moeder, echtgenote. Ze is onderneemster pur sang.

Boerin? Landbouwersvrouw?

Er zijn wellicht vrouwen van landbouwers die niet wensen gecatalogeerd te worden als “boerin”. Niet iedereen kan zich vinden in die term omdat het negatieve daglicht over de sector zo nog zwaarder doorweegt. Anderen staan er met veel trots en fierheid achter. In de afgelopen jaren zagen tal van synoniemen het daglicht: landbouwersvrouw, veehoudster, agravrouw, agrarisch onderneemster, … Bepaalde woorden hebben te weinig vrouwelijkheid, andere zeggen dan weer wat boerinnen echt zijn: onderneemsters. Elke vrouw van elk landbouwbedrijf heeft haar eigen verhaal. Haar eigen insteek. Belangrijker dan een correcte term is daarom het respect dat ze verdienen. En dat we de vakvrouw die ze is noemen zoals zij dat wil.

Traditie en verandering

De landbouwsector is de afgelopen eeuw sterk veranderd. De rol van de vrouw binnen het bedrijf dus ook. Hoewel veel tradities en gewoontes nog steeds leven, komt er vandaag de dag veel meer bij kijken dan vroeger. De tijd dat in landbouwbedrijven alles met paard en kar en primitieve werktuigen gebeurde, dat er knechten waren en dat alles vooral handenarbeid was, is voorgoed voorbij. De kinderen werden na de lagere school, vaak reeds op 14-jarige leeftijd, automatisch ingeschakeld in het bedrijf. En de vrouwen binnen de boerderij hebben zich telkens opnieuw moeten herpositioneren. Ze hadden een groot huishouden, geen wasmachine, geen centrale verwarming, geen badkamer, geen gas of elektriciteit om te koken, geen telefoon, geen auto en noem maar op. Toen stonden de (alle?) vrouwen ten dienste van de man.

Na WOII kwam de mechanisatie en de schaalvergroting stilaan op gang maar toch was handenarbeid nog significant aanwezig. Denk maar aan bieten zetten, meermaals onkruid hakken, aardappelen rapen, zakken vullen, strobalen binnenhalen, de dieren eten geven. Er werd aangestuurd op meer specialisatie, de verkoop uit handen geven, zich toespitsen op een grotere productie. Maar alle boerinnen werkten nog steeds fulltime op het bedrijf in combinatie met hun gezin. Elk had een specifieke taak. Ze werkten in theorie thuis op het bedrijf, vaak alleen, enigszins geïsoleerd.

Eén generatie later kregen de jongeren reeds de kans om te studeren, konden boerinnen buitenshuis gaan werken. Waar de inschakeling in het bedrijf daarvoor vanzelfsprekend was, werden nu andere keuzes gemaakt. Velen zagen het leven op een boerderij niet meer zitten. Wanneer de meisjes met een boer trouwden konden ze hun eigen job behouden naast het meewerken op de hoeve. Voor velen was en is het behouden van hun buitenshuis werk ook helaas een noodzaak. De vele crisissen, schandalen, misbruiken zorgden ervoor dat de landbouw negatief in het daglicht kwam. Pas heel recent, nu het weer allemaal bio en lokaal moet zijn, is er een kentering in zicht. Maar slechte prijzen, onzekere marktsituaties en lage inkomens zorgen ervoor dat er naar andere oplossingen moet gezocht worden: loonwerk, thuisverwerking van zuivel, hoevewinkel, toeristische logies, …

Op vandaag zijn er gelukkig nog steeds jongeren die met veel goesting in de sector blijven of stappen. Zij gaan er bewust voor studeren. En dat is nodig want bij een landbouwbedrijf komt de dag van vandaag veel kijken: regelgeving, lastenboeken, kwaliteitseisen, … Boer(innen) zijn gedreven ondernemers die met kennis van zaken, met aandacht voor mens, dier en plant bijdragen aan een leefbaar en aantrekkelijk platteland. Het zijn vakmensen die met zorg en kennis kwalitatief voedsel op het bord van de steeds kritischer wordende consument brengen.

Desondanks durven steeds meer vrouwen het aan om zelf een eigen landbouwbedrijf op te starten of over te nemen. Het is eersteklas vrouwelijk ondernemerschap want met hard werken alleen kom je er niet meer.

Een internationale dag om dit onder de aandacht te brengen was dus meer dan welkom.

Gepubliceerd op maandag 12 oktober 2020
boerin

Openingsuren & contact

Organisatiebeheersing, strategisch & juridisch beheer

adres
Vissersstraat 2A8340 Moerkerke (Damme)
Tel.
050 28 87 55
Nieuwsoverzicht

Deel deze pagina